top of page

Άγιος Εδουάρδος ο Μάρτυρας, Βασιλιάς της Αγγλίας

4 Νοε
διαβάστηκε 9 λεπτά

Άγιος Εδουάρδος ο Μάρτυρας, Βασιλιάς της Αγγλίας
Άγιος Εδουάρδος ο Μάρτυρας, Βασιλιάς της Αγγλίας

Ο Άγιος Εδουάρδος ο Μάρτυρας (περίπου 962 – 18 Μαρτίου 978) ήταν βασιλιάς της Αγγλίας από το 975 μέχρι τη δολοφονία του το 978.



Πρώιμη ζωή

Ο πατέρας του Αγίου Εδουάρδου ήταν ο βασιλιάς Έντγκαρ «ο Ειρηνοδίκης». Ο Έντγκαρ γεννήθηκε περίπου το 944 και βασίλευσε από το 959 έως το 975. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Σάξονες βασιλιάδες και ο πρώτος που στέφθηκε βασιλιάς ολόκληρης της Αγγλίας.

Ο Έντγκαρ ήταν άνθρωπος με εξαιρετικό γούστο και κατανόηση και επέλεξε να στεφθεί στο Μπαθ. Ο κύριος λόγος γι' αυτό ήταν ότι το Μπαθ βρισκόταν στα σύνορα της Μερκίας και του Ουέσσεξ , των δύο σημαντικότερων βασιλείων της Αγγλίας. Ως εκ τούτου, ο Έντγκαρ στέφθηκε σε μια πόλη σύμμαχη και με τα δύο.

King Edgar the Peacable
King Edgar the Peacable

Ο Έντγκαρ είχε δύο γιους που επέζησαν μετά τον θάνατό του: τον Άγιο Εδουάρδο και τον άνδρα που αργότερα έγινε γνωστός στην ιστορία ως Έθελρεντ «ο Ατελείωτος» (ή Έθελρεντ Β΄ «ο Αλύτρωτος»). Ο Έθελρεντ γεννήθηκε περίπου το 968 και βασίλεψε από τον θάνατο του Αγίου Εδουάρδου το 978/9 έως το 1016. Ο Έθελρεντ ήταν αξιοσημείωτος με δύο τρόπους: πρώτον, επειδή βασίλεψε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα (σε αντίθεση με τους περισσότερους Σάξονες βασιλιάδες) και δεύτερον, επειδή η βασιλεία του αποδείχθηκε απόλυτη καταστροφή. Ο Έθελρεντ ήταν ο νεότερος γιος και ως εκ τούτου δεν πέτυχε όταν πέθανε ο βασιλιάς Έντγκαρ το 975.


Με τον θάνατο του Έντγκαρ, η ηγεσία της Αγγλίας αμφισβητήθηκε, με ορισμένους να υποστηρίζουν τον ισχυρισμό του Εδουάρδου για βασιλιά και άλλους να υποστηρίζουν τον πολύ νεότερο ετεροθαλή αδελφό του Έθελρεντ τον Αδέκαστο , ο οποίος αναγνωρίστηκε ως νόμιμος γιος του Έντγκαρ. Ο Εδουάρδος εξελέγη βασιλιάς και στέφθηκε από τους κύριους κληρικούς υποστηρικτές του, τους αρχιεπισκόπους Αγίους Ντάνσταν και Όσβαλντ του Γούστερ .



Η ιστορία του Άγιου Εδουάρδου του Μάρτυρα, Βασιλιά της Αγγλίας

«Ο Βασιλιάς Εδουάρδος ήταν ένας νεαρός άνδρας με μεγάλη αφοσίωση και εξαιρετική διαγωγή. Ήταν απόλυτα Ορθόδοξος, αγαθός και αγίας ζωής. Επιπλέον, αγαπούσε τον Θεό και την Εκκλησία πάνω απ' όλα. Ήταν γενναιόδωρος με τους φτωχούς, καταφύγιο για τους καλούς, υπέρμαχος της Πίστης του Χριστού, σκεύος γεμάτο κάθε ενάρετη χάρη.»


Με την άνοδο του βασιλιά Εδουάρδου στο θρόνο, μαινόταν μεγάλος λιμός στη χώρα και βίαιες επιθέσεις εξαπολύθηκαν εναντίον μοναστηριών από εξέχοντες ευγενείς που εποφθαλμιούσαν τις γαίες που τους είχε προικίσει ο πατέρας του, ο βασιλιάς Έντγκαρ. Πολλά από αυτά τα μοναστήρια καταστράφηκαν και οι μοναχοί αναγκάστηκαν να φύγουν. Ο βασιλιάς, ωστόσο, στάθηκε σταθερός μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Ντάνσταν για την υπεράσπιση της Εκκλησίας και των μοναστηριών. Γι' αυτό, ορισμένοι από τους ευγενείς αποφάσισαν να τον απομακρύνουν και να τον αντικαταστήσουν με τον νεότερο αδελφό του Έθελρεντ.

Οι μεγάλοι ευγενείς του βασιλείου, οι κόμηδες Έλφχερ και Έθελγουάιν , διαπληκτίστηκαν και παραλίγο να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος. Στην λεγόμενη αντιμοναστική αντίδραση, οι ευγενείς εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία του Εδουάρδου για να στερήσουν από τα Βενεδικτινά μεταρρυθμισμένα μοναστήρια γη και άλλες περιουσίες που τους είχε παραχωρήσει ο βασιλιάς Έντγκαρ.


Ο Άγιος Εδουάρδος πέτυχε όταν ήταν στα μέσα της εφηβείας του, και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για την ιστορική του ασήμαντη σημασία. Ο Άγιος Εδουάρδος βρισκόταν υπό την κηδεμονία του Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι, Αγίου Ντάνσταν (909-988), και υπάρχουν πολύ λίγα καταγεγραμμένα για οτιδήποτε έκανε. Στην πραγματικότητα βασίλευσε για τρία χρόνια. Η δολοφονία του έληξε γρήγορα και δραματικά με τη δολοφονία του στο Κορφ , σε μια τοποθεσία κοντά στο κάστρο (η οποία τότε δεν είχε χτιστεί). Οι λόγοι για τη δολοφονία του ήταν διττοί: ένα δυναστικό κίνητρο και ένας θρησκευτικός λόγος.


Ο δυναστικός λόγος προήλθε από το γεγονός ότι ο Άγιος Εδουάρδος και ο Έθελρεντ ήταν ετεροθαλείς αδελφοί. Γνωρίζουμε πολύ λίγα για τη μητέρα του Αγίου Εδουάρδου και πότε πέθανε. Η ιστορία υποδηλώνει ότι μπορεί να ονομαζόταν Έθελφλέντα και ότι πιθανότατα πέθανε περίπου το 963/4. Ο Άγιος Εδουάρδος ήταν πολύ νέος όταν πέθανε ή μπορεί να πέθανε κατά τον τοκετό. Ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε μια πολύ όμορφη κυρία - ο βασιλιάς Έντγκαρ είχε μάτι για τις γυναίκες - που ονομαζόταν Έλφθριθ.

Βασίλισσα Ελφθριθ
Βασίλισσα Ελφθριθ

ή αλλιώς γνωστή ως Ελφρίντα (περίπου 945-1000). Ο βασιλιάς έστειλε έναν ευγενή να συναντήσει αυτή τη γυναίκα για να δει αν οι ιστορίες γι' αυτήν ήταν αληθινές. Ο ευγενής ανακάλυψε ότι οι ιστορίες ήταν πράγματι αληθινές και την ερωτεύτηκε. Έτσι, ανέφερε στον βασιλιά ότι η ομορφιά της γυναίκας ήταν υπερβολική. Ο Έντγκαρ έχασε το ενδιαφέρον του, αλλά στη συνέχεια παρατήρησε ότι ο ευγενής έφυγε και παντρεύτηκε αυτήν την κυρία. Ο Έντγκαρ αποφάσισε να τους επισκεφτεί στη δυτική χώρα. Ο ευγενής προσπάθησε να κάνει τη νέα του σύζυγο να ντυθεί κομψά για την επίσκεψη του βασιλιά, αλλά εκείνη δεν το έκανε: έκανε ακριβώς το αντίθετο. Παραδόξως, ο ευγενής πέθανε λίγο μετά την επίσκεψη του βασιλιά! Πένθησε τον σύζυγό της και στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Έντγκαρ, γεννώντας τον ετεροθαλή αδελφό του Αγίου Εδουάρδου, τον Έθελρεντ. Όταν πέθανε ο Έθελρεντ, ο Έθελρεντ ήταν περίπου δέκα ετών και η Έλφθριθ αποφάσισε ότι ο γιος της θα ήταν βασιλιάς. Η διαδοχή του Αγίου Εδουάρδου την είχε απομακρύνει από τον άμεσο κύκλο της εξουσίας, οπότε κατάφερε να απαλλαγεί από τον Άγιο Εδουάρδο.



Ο Θάνατος Του


Ο Θάνατος του Αγίου Εδουάρδου
Ο Θάνατος του Αγίου Εδουάρδου

Η Έλφθριθ προσκάλεσε τον Άγιο Εδουάρδο στο κυνηγετικό της καταφύγιο στο Κόρφ, όπου κανόνισε να τον καλωσορίσουν οι υπηρέτες της, προσφέροντας στον Άγιο Εδουάρδο ένα ποτήρι κρασί (μια παραδοσιακή μορφή χαιρετισμού). Καθώς ο Άγιος Εδουάρδος έπινε το κρασί, μαχαιρώθηκε στην πλάτη ενώ ήταν ακόμα καβάλα στο άλογό του. Έπεσε κάτω και σύρθηκε με το ένα πόδι στον αναβολέα μέχρι που το σώμα έπεσε σε ένα ρυάκι στη βάση του λόφου πάνω στον οποίο βρίσκεται το Κάστρο του Κόρφ (το ρυάκι διαπιστώθηκε στη συνέχεια ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες - ιδιαίτερα για τους τυφλούς).


Η βασίλισσα διέταξε τότε να κρυφτεί βιαστικά το σώμα σε μια κοντινή καλύβα. Μέσα στην καλύβα, ωστόσο, ζούσε μια γυναίκα που ήταν τυφλή εκ γενετής, την οποία η βασίλισσα συντηρούσε από ελεημοσύνη. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ένα υπέροχο φως εμφανίστηκε και γέμισε ολόκληρη την καλύβα. Γεμάτη δέος, η γυναίκα φώναξε: «Κύριε, ελέησέ με!» και ξαφνικά ανέκτησε το φως της. Τότε ανακάλυψε το νεκρό σώμα του βασιλιά. Η εκκλησία του Αγίου Εδουάρδου στο Κάστρο Κορφ βρίσκεται τώρα στον τόπο αυτού του θαύματος.



Κορφή κάστρο
Κορφή κάστρο

Την αυγή η βασίλισσα έμαθε για το θαύμα και ταράχτηκε. Διέταξε ξανά την απόθεση του σώματος, αυτή τη φορά θάβοντάς το σε ένα βαλτώδες μέρος κοντά στο Γουέρχαμ. Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία, ωστόσο, μια στήλη φωτιάς φάνηκε πάνω από το σημείο όπου ήταν κρυμμένο το σώμα, φωτίζοντας ολόκληρη την περιοχή. Αυτό το είδαν μερικοί από τους κατοίκους του Γουέρχαμ, οι οποίοι ανέβασαν το σώμα. Αμέσως, μια καθαρή πηγή θεραπευτικού νερού ανάβλυσε σε εκείνο το μέρος. Συνοδευόμενο από αυτό που ήταν πλέον ένα τεράστιο πλήθος πενθούντων, το σώμα μεταφέρθηκε στην εκκλησία της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Γουέρχαμ και θάφτηκε στο ανατολικό άκρο της εκκλησίας. Αυτό έλαβε χώρα στις 13 Φεβρουαρίου 980.


Έτσι η Έλφθριθ κατάφερε να ανεβάσει τον γιο της στο θρόνο. Αυτό δεν της έκανε και πολύ καλό.

Ο Έθελρεντ δεν συμπαθούσε ιδιαίτερα τη μητέρα του και την κρατούσε στο παρασκήνιο. Τελικά, εκείνη μετανόησε, επέστρεψε στις ρίζες της στην κοιλάδα Τεστ, έγινε μοναχή και βοήθησε στην ίδρυση ενός μοναστηριού.

Ο Έθελρεντ αγαπούσε και τιμούσε βαθιά τον αθώο αδελφό του, που υπέστη μαρτυρία, για το υπόλοιπο της ζωής του. Έχει καταγραφεί ότι όταν ο Ντάνσταν έστεψε τον Έθελρεντ βασιλιά, του προέβλεψε ότι για την αμαρτία της βασιλοκτονίας η Αγγλία θα τιμωρούνταν και τελικά θα εισέβαλλαν. Η προφητεία του εκπληρώθηκε μετά τον θάνατό του (του Αγίου Ντάνσταν) το 988: οι Δανοί επανέλαβαν τις καταστροφικές επιδρομές τους στην Αγγλία και τελικά μαρτύρησαν τον Αρχιεπίσκοπο Αλφέγιο του Καντέρμπουρι το 1012, και το 1066 η Αγγλία δέχτηκε ξανά εισβολή από τους Βόρειους - τους Νορμανδούς. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η μητριά του Αγίου Εδουάρδου, Ελφρίντα, πιθανώς υπεύθυνη για τη δολοφονία του αθώου βασιλιά, η οποία ήταν επίσης πολύ όμορφη, στη συνέχεια μετανόησε και τελείωσε τη ζωή της σε μοναστήρι, αν και δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να το επιβεβαιώνουν.


Το θρησκευτικό κίνητρο για τη δολοφονία του Αγίου Εδουάρδου ήταν ότι ο Aelfthryth είχε την υποστήριξη μιας ομάδας ευγενών που μπορούν να αναφερθούν ως «εκκοσμικευτές». Ο βασιλιάς Έντγκαρ είχε υποστηρίξει και υποστηρίξει ένα μαζικό κίνημα μεταρρύθμισης εντός της Εκκλησίας στην Αγγλία. Εμπνευσμένο από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι (Άγιος Ντάνσταν), τον Επίσκοπο του Γουίντσεστερ ( Άγιος Έθελγουολντ , περίπου 908-984) και τον Επίσκοπο του Γούστερ ( Άγιος Όσγουολντ , ?-992), αυτό το κίνημα αναζωογόνησε τη μοναστική ζωή της εκκλησίας. Η εκκλησία είχε περάσει μια περίοδο παρακμής εν μέρει για δική της ευθύνη και εν μέρει για πολιτικούς λόγους. Αυτοί οι τρεις σπουδαίοι εκκλησιαστικοί άνδρες ξεκίνησαν μια μαζική μεταρρύθμιση και αναζωογόνησαν τη ζωή της εκκλησίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια ομάδα ευγενών που ανησυχούσαν ότι η εκκλησία γινόταν πολύ ισχυρή, ότι θα είχαν λιγότερη επιρροή πάνω της και ότι θα καταλάμβανε μεγαλύτερες εκτάσεις γης. Ο Άγιος Εδουάρδος ακολούθησε τις εκκλησιαστικές πολιτικές του Έντγκαρ. Οι ευγενείς ένιωθαν ότι αν μπορούσαν να απαλλαγούν από τον Άγιο Εδουάρδο, μέσω της Έλφθριθ και του γιου της Έθελρεντ, θα ήταν σε θέση να αναλάβουν καλύτερο έλεγχο των γεγονότων και να αλλάξουν πολιτικές ώστε να αντικατοπτρίζουν τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο σκέψης - ένα «κοσμικευτικό κόμμα» που θα απέλυε τον Άγιο Εδουάρδο.

Το 1001 τα λείψανα του Εδουάρδου μεταφέρθηκαν σε πιο εξέχουσα θέση στο αβαείο, πιθανώς με την ευλογία του ετεροθαλή αδελφού του Βασιλιά Έθελρεντ. Ο Εδουάρδος είχε ήδη θεωρηθεί άγιος εκείνη την εποχή.



Μεταφορά των Λειψάνων Του


Μνημείο του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρα, Αββαείο του Σάφτσμπερι
Μνημείο του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρα, Αββαείο του Σάφτσμπερι

Λόγω μιας σειράς μεταγενέστερων θαυμάτων, τα λείψανα μεταφέρθηκαν στο αβαείο του Shaftesbury . Όταν τα λείψανα ανασύρθηκαν από τον τάφο, βρέθηκαν ακέραια και άφθαρτα. Η μεταφορά των λειψάνων πραγματοποιήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 981 και έφτασε στο Shaftesbury επτά ημέρες αργότερα. Εκεί τα λείψανα παρελήφθησαν από τις μοναχές του Αββαείου Shaftesbury και θάφτηκαν με πλήρεις βασιλικές τιμές στη βόρεια πλευρά του βωμού . Στο δρόμο από το Wareham προς το Shaftesbury, έλαβε χώρα ένα ακόμη θαύμα. Δύο ανάπηροι άνδρες φέρθηκαν κοντά στο φέρετρο και αυτοί που το μετέφεραν κατέβασαν το σώμα στο επίπεδό του, οπότε οι ανάπηροι αποκαταστάθηκαν αμέσως σε πλήρη υγεία. Αυτή η πομπή και αυτά τα γεγονότα αναπαραστάθηκαν 1000 χρόνια αργότερα, το 1981. Το 1001, ο τάφος στον οποίο βρισκόταν ο άγιος παρατηρήθηκε να ανεβαίνει τακτικά από το έδαφος. Ο βασιλιάς Έθελρεντ χάρηκε πολύ γι' αυτό και έδωσε εντολή στους επισκόπους να ανασηκώσουν τον τάφο του αδελφού του από το έδαφος και να τον τοποθετήσουν σε ένα πιο κατάλληλο μέρος.


«Καθώς άνοιξε ο τάφος, μια υπέροχη ευωδία αναδύθηκε από αυτόν, τέτοια που όλοι οι παρόντες «νόμιζαν ότι στέκονταν στον Παράδεισο». Οι επίσκοποι στη συνέχεια σήκωσαν τα ιερά λείψανα από τον τάφο και τα τοποθέτησαν σε ένα φέρετρο στον ιερό τόπο των αγίων μαζί με άλλα ιερά λείψανα. Αυτή η ανάταση των λειψάνων του Αγίου Εδουάρδου έλαβε χώρα στις 20 Ιουνίου 1001.»


Ο Άγιος Εδουάρδος δοξάστηκε επίσημα από το Παναγγλικό Συμβούλιο του 1008, υπό την προεδρία του Αγίου Αλφέγκου , Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι. Ο βασιλιάς Έθελρεντ διέταξε να εορτάζονται οι τρεις ημέρες εορτής του αγίου (18 Μαρτίου, 13 Φεβρουαρίου και 20 Ιουνίου) σε όλη την Αγγλία. Το Αβαείο του Σάφτσμπερι αφιερώθηκε εκ νέου στη Μητέρα του Θεού και στον Άγιο Εδουάρδο. Το Σάφτσμπερι προφανώς μετονομάστηκε σε "Έντουαρντστοου", επιστρέφοντας στο αρχικό του όνομα μόνο μετά τη Μεταρρύθμιση. Πολλά θαύματα καταγράφηκαν στον τάφο του Αγίου Εδουάρδου, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας λεπρών και τυφλών .



Ανακάλυψη των Λειψάνων Του

Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, υπό τον βασιλιά Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας, τα μοναστήρια διαλύθηκαν και πολλά ιερά μέρη κατεδαφίστηκαν, αλλά τα λείψανα του Αγίου Εδουάρδου κρύφτηκαν για να αποφευχθεί η βεβήλωση. Το 1931, τα λείψανα ανακτήθηκαν από τον κ. Wilson-Claridge κατά τη διάρκεια αρχαιολογικής ανασκαφής. Η ταυτότητά τους επιβεβαιώθηκε από τον Δρ. TEA Stowell, οστεολόγο. Γύρω στο 1982, ο κ. Wilson-Claridge δώρισε τα λείψανα στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εκτός Ρωσίας , η οποία τα τοποθέτησε σε μια εκκλησία στο Κοιμητήριο Brookwood, στο Woking του Surrey. Η Αδελφότητα μοναχών του Αγίου Εδουάρδου οργανώθηκε επίσης εκεί.



Λειψανοθήκη του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρα, Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρα
Λειψανοθήκη του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρα, Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρα

«Το 1931, τα λείψανα ανακτήθηκαν από την Wilson-Claridge κατά τη διάρκεια αρχαιολογικής ανασκαφής. Η ταυτότητά τους επιβεβαιώθηκε από τον Δρ. TEA Stowell, οστεολόγο. Το 1970, οι εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν στα λείψανα υπέδειξαν ότι ο νεαρός άνδρας είχε πεθάνει με τον ίδιο τρόπο όπως ο Edward.» Ο Wilson-Claridge ήθελε τα λείψανα να μεταφερθούν στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εκτός Ρωσίας . Ο αδελφός του, ωστόσο, ήθελε να επιστραφούν στο Αβαείο Shaftesbury . Για δεκαετίες, τα λείψανα φυλάσσονταν σε θησαυροφυλάκιο τράπεζας στο Woking του Surrey λόγω της ανεπίλυτης διαμάχης σχετικά με το ποια από τις δύο εκκλησίες έπρεπε να τα έχει.


Με τον καιρό, η ROCOR θριάμβευσε και τοποθέτησε τα λείψανα σε μια εκκλησία στο Κοιμητήριο Brookwood στο Woking, με την τελετή ενθρόνισης να πραγματοποιείται τον Σεπτέμβριο του 1984. Εκεί οργανώθηκε και η Αδελφότητα Μοναχών του Αγίου Εδουάρδου. Η εκκλησία ονομάζεται πλέον Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρα και υπάγεται στη δικαιοδοσία μιας παραδοσιακής ελληνορθόδοξης κοινότητας.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Άγιος Εδουάρδος κατατάσσεται ως Παθοφόρος , ένα είδος αγίου που δέχεται τον θάνατο από αγάπη για τον Χριστό.




Εικόνα του Εδουάρδου του Μάρτυρα, Βασιλιά της Αγγλίας
Εικόνα του Εδουάρδου του Μάρτυρα, Βασιλιά της Αγγλίας

Μνήμη: 18ΝΗ/31ΠΗ Μαρτίου (Μαρτύριο) και 3ΝΗ/16ΠΗ Σεπτεμβρίου (Τοπική Ανακομιδή Λειψάνων)


Τροπάριο, στον Ήχο Δ΄ –

Γιορτάζοντας τη νεοφανή μνήμη του αγίου Βασιλιά Εδουάρδου, ο οποίος έλαμψε από παλιά στις αρετές και υπέφερε άδικα, και προσκυνώντας την πολύτιμη εικόνα του, με χαρά φωνάζουμε: Αληθινά θαυμαστός είσαι εν αγίω Σου, Θεέ!





Σχόλια

Βαθμολογήθηκε με 0 από 5 αστέρια.
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Προσθέστε μια βαθμολογία
bottom of page