Άγιος Πατρίκιος, Ισαπόστολος, Επίσκοπος Αρμάχ, Φωτιστής της Ιρλανδίας
Έγινε ενημέρωση: 30 Αυγ
Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν κάθε χρόνο την ημέρα της γιορτής του, αν και συνήθως καταναλώνουν αλκοόλ, φορούν το πράσινο χρώμα και ίσως στολίζουν με τετράφυλλα τριφύλλια. Ποιος όμως ήταν ο Άγιος Πατρίκιος; Τι είδους ζωή ζούσε;
Πρώιμη ζωή και αιχμαλωσία
Ο Άγιος Πατρίκιος γεννήθηκε στη Βρετανία στο τέλος της Ρωμαϊκής κυριαρχίας. Καταγόταν από οικογένεια Ρωμανοβρετανών, δηλαδή εκρωμαϊσμένων Κελτών Βρετανών. Θα μιλούσε τα βρετανικά κελτικά ως μητρική του γλώσσα, την ιρλανδική γλώσσα και κάποια λατινικά.
«Στο έργο του «Εξομολόγηση», ο Άγιος Πατρίκιος γράφει ότι ο πατέρας του, Καλπούρνιος, ήταν γερουσιαστής και φοροεισπράκτορας μιας ανώνυμης ρωμαιο-βρετανικής πόλης, καθώς και διάκονος στην Εκκλησία. Ο παππούς του, ο Πότιτος, ήταν ιερέας. Ωστόσο, ο Άγιος Πατρίκιος γράφει ότι δεν ήταν θρησκευόμενος στα νιάτα του και θεωρούσε τον εαυτό του εκείνη την περίοδο «αδρανή και άτονο».»
Η γενέτειρά του δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, αλλά πιστεύεται ότι βρίσκεται κοντά στην Ιρλανδική Θάλασσα (καθώς αιχμαλωτίστηκε από Ιρλανδούς πειρατές) και κοντά σε μια μεγάλη ρωμαϊκή πόλη (καθώς ο πατέρας του ήταν δεκούριος). Ο Άγιος Πατρίκιος γράφει ότι η οικογένειά του καταγόταν από την περιοχή του Μπανάβεμ Ταμπουρνία και ότι ο πατέρας του είχε μια μικρή βίλα εκεί κοντά.
Έχουν προταθεί αρκετές τοποθεσίες. Μία είναι το ρωμαϊκό οχυρό Banna (Birdoswald) στο Τείχος του Αδριανού, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Λουγκουβάλιουμ/Luguvalium ( Καρλάιλ/Carlisle ) στην Κάμπρια/Cumbria . Μια άλλη είναι το Banwen στη νότια Ουαλία, το οποίο ήταν η τοποθεσία ενός ρωμαϊκού στρατοπέδου πορείας. Έχει επίσης προταθεί η Δυτική Χώρα , ιδιαίτερα το Μπάνγουελ-Γουίντ Χίλ/Banwell -Wint Hill και το Αβονμουθ/Avonmouth , και τα δύο στο Σόμερσετ/Somerset . Έχει προταθεί ότι το τελευταίο μέρος του Bannaven Taburniae αναφέρεται στον Σεβέρν/Severn ( Σαμπρίνα/Sabrina ) ή ότι αποτελείται από το κελτικό banna (ακρωτήριο), venta (πόλη) και berniae (πέρασμα ή κενό). Η ρωμαϊκή πόλη Bannaventa στο Νόρθχαμπτονσαιρ/Northamptonshire είναι φωνητικά παρόμοια με το όνομα που έδωσε ο Άγιος Πατρίκιος, αλλά πιθανότατα είναι πολύ μακριά από τη θάλασσα. Το έργο του Μουιρτσου/Muirchú, " Η ζωή του Αγίου Πατρικίου" , του 7ου αιώνα, αναφέρει ότι γεννήθηκε σε ένα μέρος που ονομαζόταν Νεμθόρ/Nemthor , το οποίο τους επόμενους αιώνες ταυτίστηκε με ένα μέρος κοντά στο Ντάμπαρντον/Dumbarton στο Στράθχλαιντ/Strathclyde . Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το Κίλπατρικ , μια άλλη προτεινόμενη τοποθεσία γέννησης.
Σύμφωνα με την Εξομολόγησή του , συνελήφθη σε ηλικία δεκαέξι ετών από την βίλα της οικογένειάς του στο Μπανάβεμ Ταμπούρνιε/Bannavem Taburniae από μια ομάδα Ιρλανδών πειρατών. Τον πήραν στην Ιρλανδία όπου έγινε σκλάβος και κρατήθηκε αιχμάλωτος για έξι χρόνια. Ο Άγιος Πατρίκιος γράφει στην Εξομολόγηση ότι ο χρόνος που πέρασε στην αιχμαλωσία ήταν κρίσιμος για την πνευματική του ανάπτυξη. Λέει ότι ο Θεός του έδωσε την ευκαιρία να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του και να αναπτυχθεί στην πίστη του μέσω της προσευχής.
Ως σκλάβος, ο Άγιος Πατρίκιος εργάστηκε ως κτηνοτρόφος και μυήθηκε στην ιρλανδική κουλτούρα που θα καθόριζε τη ζωή και τη φήμη του.
«Ο Άγιος Πατρίκιος δεν λέει πού στην Ιρλανδία εργάστηκε. Πιστεύεται ότι ο Φόκλουτ βρισκόταν στην περιοχή της αιχμαλωσίας του. Ο Άγιος Πατρίκιος γράφει ότι μετά από έξι χρόνια αιχμαλωσίας, άκουσε μια φωνή να του λέει ότι σύντομα θα επέστρεφε σπίτι και ότι το πλοίο του ήταν έτοιμο.»
Φεύγοντας από τον κύριό του, ταξίδεψε 200 ρωμαϊκά μίλια (περίπου 188 νόμιμα μίλια ή 300 χλμ.) σε ένα λιμάνι, πιθανώς στην ανατολική ή νότια ακτή, όπου βρήκε ένα πλοίο και έπεισε τον καπετάνιο να τον πάρει στο πλοίο. Πιστεύεται γενικά ότι το Φόκλουτ αναφέρεται στο Φόγκιλ ( Fochoill , που σημαίνει "κάτω από το δάσος") κοντά στον κόλπο Κιλάλα στο Κόναχτ. Ωστόσο, ο αγιογράφος του Άγιου Πατρίκιου, Μουίρτσου, είπε ότι βρισκόταν στην περιοχή του βουνού Σλέμις ( Sliabh Mis ) στο Όλστερ.
Η Αποστολή Του
Λίγο καιρό αργότερα, πήγε στη Γαλατία και σπούδασε για την ιεροσύνη στην Οσέρ υπό τον Άγιο Γερμανό (31 Ιουλίου).
Τελικά, χειροτονήθηκε επίσκοπος και του ανατέθηκε η αποστολή στην Ιρλανδία, διαδεχόμενος τον Άγιο Παλλάδιο (7 Ιουλίου). Ο Άγιος Παλλάδιος δεν σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ιρλανδία. Μετά από περίπου ένα χρόνο πήγε στη Σκωτία, όπου πέθανε το 432.
Ο Άγιος Πατρίκιος είδε ένα όνειρο στο οποίο ένας άγγελος ήρθε σε αυτόν φέρνοντας πολλά γράμματα. Επιλέγοντας ένα με την επιγραφή «Η Φωνή των Ιρλανδών», άκουσε τους Ιρλανδούς να τον παρακαλούν να επιστρέψει σε αυτούς. Ο Άγιος Πατρίκιος ένιωσε ένα βαθύ κάλεσμα και έλαβε συγκεκριμένα οράματα και ζωντανά όνειρα από τον Θεό ότι έπρεπε να επιστρέψει στον λαό που τον υποδούλωσε: στους Ιρλανδούς για να τους φέρει στον Χριστό.
«Στην Εξομολόγησή του, αφηγείται ένα όνειρο που είδε πολλά χρόνια αργότερα, όπου οι άνθρωποι κοντά «στο δάσος του Φόκλουτ» (Σίλβα Φοκλούτι/silva Focluti ή Βοκλούτι/Vocluti), το οποίο βρίσκεται «δίπλα στη δυτική θάλασσα», τον παρακαλούν να «έρθει και να περπατήσει ξανά ανάμεσά μας».»
Όλη η οικογένειά του, φοβούμενη για την ασφάλειά του, τον παρακάλεσε να μείνει σπίτι. Μάλλον μάλωναν και μάλιστα προσπάθησαν να τον δωροδοκήσουν. Δηλώνει ότι εκείνη την εποχή δεν είχε συνειδητοποιήσει τη χάρη που του είχε δώσει ο Θεός και δυσκολευόταν να διαφωνήσει μαζί τους. Ήξερε την κλήση του, αλλά η κριτική και η έλλειψη ενθάρρυνσης που δεχόταν τον δυσκόλευαν.
Αν και ο Άγιος Πατρίκιος πέτυχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα στη διάδοση του Ευαγγελίου, δεν ήταν ο πρώτος ή ο μόνος ιεραπόστολος στην Ιρλανδία. Έφτασε γύρω στο 432 (αν και αυτή η ημερομηνία αμφισβητείται), περίπου ένα χρόνο αφότου ο Άγιος Παλλάδιος ξεκίνησε την αποστολή του στην Ιρλανδία. Υπήρχαν επίσης και άλλοι ιεραπόστολοι που δραστηριοποιούνταν στη νοτιοανατολική ακτή, αλλά ο Άγιος Πατρίκιος ήταν αυτός που είχε τη μεγαλύτερη επιρροή και επιτυχία στο κήρυγμα του Ευαγγελίου του Χριστού. Ως εκ τούτου, είναι γνωστός ως «Ο Φωτιστής της Ιρλανδίας».
Η αυτοβιογραφική του Εξομολόγηση αφηγείται τις πολλές δοκιμασίες και απογοητεύσεις που υπέμεινε. Ενώ ετοιμαζόταν να γίνει διάκονος στη Βρετανία, ο Άγιος Πατρίκιος ομολόγησε μια αμαρτία της παιδικής του ηλικίας σε έναν αγαπημένο φίλο. Την ίδια περίπου εποχή, αυτός ο φίλος συνέστησε στους ηγέτες της εκκλησίας να γίνει ο Άγιος Πατρίκιος επίσκοπος. Ενώ ο Άγιος Πατρίκιος απουσίαζε, ο φίλος τον πρόδωσε και χλεύασε δημόσια τον Πάτρικ για την αμαρτία της παιδικής του ηλικίας.
Στην αυτοβιογραφία του, ο Άγιος Πατρίκιος παλεύει με αυτή την προδοσία (όχι με την πικρία, απλώς με τη θλίψη για όσα συνέβησαν). Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κάποιος που σεβόταν θα τον συνιστούσε ως επίσκοπο και μετά θα τον πρόδιδε.
Ο Άγιος Πατρίκιος ίδρυσε πολλές εκκλησίες και μοναστήρια σε όλη την Ιρλανδία, αλλά η μεταστροφή του ιρλανδικού λαού δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Υπήρχε μεγάλη εχθρότητα και δέχθηκε επιθέσεις αρκετές φορές. Αντιμετώπισε κινδύνους και προσβολές, και κατηγορήθηκε επειδή ήταν ξένος και πρώην σκλάβος. Υπήρχε επίσης μια πολύ πραγματική πιθανότητα οι ειδωλολάτρες να προσπαθήσουν να τον σκοτώσουν. Παρά τα πολλά εμπόδια, παρέμεινε πιστός στην κλήση του και βάπτισε πολλούς ανθρώπους στον Χριστό.
Μέχρι την ίδρυση της επισκοπικής του έδρας στο Άρμαργ το 444, ο Άγιος Πατρίκιος είχε άλλους επισκόπους να τον βοηθούν, πολλούς ιερείς και διακόνους από την περιοχή, και ενθάρρυνε την ανάπτυξη του μοναχισμού.
Ο Άγιος Πατρίκιος απεικονίζεται συχνά να κρατάει ένα τριφύλλι ή με φίδια να φεύγουν από αυτόν. Χρησιμοποίησε το τριφύλλι για να επεξηγήσει το δόγμα της Αγίας Τριάδας. Τα τρία φύλλα του που αναπτύσσονται από ένα μόνο στέλεχος τον βοήθησαν να εξηγήσει την έννοια του ενός Θεού σε τρία Πρόσωπα. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν πλέον την ιστορία του Αγίου Πατρικίου που έδιωξε όλα τα φίδια από την Ιρλανδία ως άνευ ιστορικής βάσης.
Θαύματα
Το καθοριστικό γεγονός στη διακονία του Αγίου Πατρικίου συνέβη την άνοιξη του 433. Ήταν αποφασισμένος να κερδίσει την υποστήριξη του Υψηλού Βασιλιά Λαογκέρ, του ισχυρού ηγεμόνα της κεντρικής Ιρλανδίας, του οποίου η ευλογία θα του άνοιγε πόρτες παντού. Η αποφασιστικότητά του να κερδίσει την υποστήριξη του βασιλιά προκάλεσε μια δραματική αντιπαράθεση με κορυφαίους δρυΐδες. Ο θρίαμβος του Αγίου Πατρικίου εναντίον τους σε έναν διαγωνισμό πνευματικής δύναμης έναντι μαγείας εξασφάλισε την επιτυχία της αποστολής του από την αρχή.
Συνέβη τη νύχτα πριν από το Πάσχα. Ο Λαογκέρ γιόρταζε μια παγανιστική γιορτή στην Τάρα, τη βάση του στην κεντρική Ιρλανδία. Σύμφωνα με το νόμο, κανείς στη χώρα δεν επιτρεπόταν να ανάψει φωτιά μέχρι να ανάψει ο τελετουργικός φάρος του Βασιλικού Λόφου. Μίλια μακριά, στην κορυφή του Λόφου του Σλέιν, ο Άγιος Πατρίκιος είχε συγκεντρώσει τους οπαδούς του για την Πασχαλινή Αγρυπνία. Αγνοώντας την απαγόρευση των πυρκαγιών, ο Άγιος Πατρίκιος άνοιξε τη λειτουργία ανάβοντας τη νέα φωτιά, το ζωντανό σύμβολο της ανάστασης του Χριστού. Αν γνώριζε την απαγόρευση, πιθανότατα θα την είχε αγνοήσει ούτως ή άλλως.
«Ο βασιλιάς Λαογκέρ, οι βαρόνοι του και οι δρυίδες είδαν την πασχαλινή φωτιά του Αγίου Πατρικίου και εξοργίστηκαν. Οι δρυίδες, διαισθανόμενοι άμεσο κίνδυνο, προειδοποίησαν τον βασιλιά ότι έπρεπε να σβήσει αμέσως τη φωτιά. Διαφορετικά, είπε κάποιος προφητικά, «δεν θα σβήσει ποτέ στην Ιρλανδία. Επιπλέον, θα επισκιάσει όλες τις φωτιές που ανάβουμε. Και αυτός που την άναψε θα μας νικήσει όλους». Έτσι, ο βασιλιάς και οκτώ άρματα γεμάτα πολεμιστές κατευθύνθηκαν προς το στρατόπεδο του Αγίου Πατρικίου.»
Μόλις έφτασε, ο βασιλιάς κάλεσε τον Άγιο Πατρίκιο και ζήτησε εξηγήσεις. Ο Άγιος Πατρίκιος απάντησε με μια απλή περίληψη του ευαγγελίου. Όταν ο Ντρόχου, ένας κορυφαίος δρυΐδης, χλεύασε τα χριστιανικά μυστήρια, ο Άγιος Πατρίκιος προσευχήθηκε φωναχτά να τιμωρηθεί. Με αυτό, ο Ντρόχου εκσφενδονίστηκε ψηλά στον αέρα και έπεσε νεκρός. Οι πολεμιστές προσπάθησαν στη συνέχεια να συλλάβουν τον Άγιος Πατρίκιος, αλλά προσευχήθηκε να διασκορπιστούν. Ένα σκοτεινό σύννεφο και ένας ανεμοστρόβιλος έπεσαν πάνω τους, προκαλώντας πανικό στον οποίο πολλοί χάθηκαν.
Ο βασιλιάς τρόμαξε μπροστά σε αυτή την επίδειξη δύναμης. Μέσα στον φόβο του, προσποιήθηκε ότι αναγνώρισε τον Θεό και κάλεσε τον Άγιο Πατρίκιο να μιλήσει για τη χριστιανική πίστη στους βαρόνους του στην Τάρα. Στη συνέχεια έφυγε από το Σλέιν, σχεδιάζοντας να στήσει ενέδρα στον Άγιο Πατρίκιο και τους συνεργάτες του. Όταν ο Άγιος Πατρίκιος και η ομάδα του πέρασαν, ωστόσο, ήταν αόρατοι στον Λαογκέρ και τους επίδοξους δολοφόνους του. Καθώς οι Χριστιανοί δραπέτευαν, έψαλλαν για πρώτη φορά τον περίφημο θώρακα του αγίου. Η προσευχή επικαλείται τη δύναμη της Αγίας Τριάδας, την Ενσάρκωση, τους αγγέλους και ολόκληρο τον ουρανό ενάντια σε κάθε πιθανό κίνδυνο. Τα επόμενα χρόνια, ο Άγιος Πατρίκιος θα το προσευχόταν συχνά.
Την ημέρα του Πάσχα, ο βασιλιάς Λαογκέρ παρέθεσε ένα συμπόσιο στο Ταρ ως μέρος της παγανιστικής θρησκευτικής γιορτής. Ο Άγιος Πατρίκιος και πέντε σύντροφοί του σάστισαν τη συγκέντρωση περνώντας μέσα από κλειδωμένες πόρτες και εμφανιζόμενοι ανάμεσά τους. Όταν προσκλήθηκε να καθίσει κοντά στον βασιλιά, ο Άγιος Πατρίκιος έλαβε ένα ποτό στο οποίο ο Λούκατ-Μάελ, ο αρχιδρυίδης, είχε βάλει δηλητήριο. Διακρίνοντας την αταξία, Άγιος Πατρίκιος έκανε το σημείο του σταυρού του πάνω από το κύπελλο και το ποτό πάγωσε, εκτός από τη σταγόνα δηλητηρίου. Όλοι παρακολουθούσαν τον Άγιο Πατρίκιο να το έριχνε στο τραπέζι. Ευλόγησε ξανά το κύπελλο και το ποτό του επέστρεψε στο φυσιολογικό.
Μετά την ταπείνωσή του ενώπιον των συνομηλίκων του, ο Λούκατ-Μάελ προσπάθησε να εξιλεωθεί. Προκάλεσε τον Άγιο Πατρίκιο σε έναν δημόσιο διαγωνισμό θαυμάτων στην πεδιάδα της Τάρα, όπου πολλοί Ιρλανδοί μπορούσαν να παρακολουθήσουν. Αρχικά, λέγεται ότι ο δρυΐδης γέμισε μαγικά την πεδιάδα με χιόνι που έφτανε μέχρι τη μέση.
«Βλέπουμε το χιόνι», είπε ο Άγιος Πατρίκιος. «Τώρα αφαιρέστε το.»
«Δεν μπορώ μέχρι αύριο», είπε ο δρυΐδης.
«Τότε, είσαι δυνατός για το κακό, αλλά όχι για το καλό. Δεν είμαι έτσι με εμένα», είπε ο Άγιος Πατρίκιος. Άπλωσε τα χέρια του, σκαλίζοντας για άλλη μια φορά έναν σταυρό στον αέρα. Αμέσως, το χιόνι εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνος. Το πλήθος ζητωκραύγασε.
Για το επόμενο μαγικό του κόλπο, ο δρυΐδης τύλιξε την πεδιάδα στο απόλυτο σκοτάδι. Για άλλη μια φορά δεν μπόρεσε να αντιστρέψει το κόλπο του μέχρι την επόμενη μέρα. Ο Άγιος Πατρίκιος προσευχήθηκε και με μια ευλογία έδιωξε το σκοτάδι. Αυτή τη φορά, οι θεατές ξέσπασαν σε δοξολογία για τον Θεό του Άγιος Πατρίκιος.
Για να διευθετήσει το ζήτημα μια για πάντα, ο Άγιος Πατρίκιος πρότεινε τον τρίτο διαγωνισμό, μια δοκιμασία με φωτιά. Ο δρυΐδης, καλυμμένος με τον μανδύα του Άγιου Πατρίκιου, θα κλειδωνόταν σε μια καλύβα φτιαγμένη από φρεσκοκομμένο ξύλο. Ο Μπενίγνους, ο νεαρός μαθητής του Άγιου Πατρίκιου, θα ντυνόταν με τον μανδύα του Λούκατ-Μάελ και θα τοποθετούνταν σε μια καλύβα από ξερό ξύλο. Στη συνέχεια, και οι δύο καλύβες θα καίγονταν ολοσχερώς. Όλοι δέχτηκαν τους όρους και, με τους δύο άντρες στη θέση τους, οι καλύβες πυρπολήθηκαν. Αυτή η δοκιμασία είχε ένα θαυμαστό αποτέλεσμα. Οι φλόγες κατέκαψαν την καλύβα από καινούργια ξύλα και τον δρυΐδη, αλλά ο μανδύας του Άγιου Πατρίκιου δεν κάηκε καν. Ο Μπενίγνους και η καλύβα του παρέμειναν ανέγγιχτες από τη φωτιά, αλλά ο μανδύας του Λούκατ-Μάελ κάηκε σε στάχτη.
Οι θαυματουργές συναντήσεις του Άγιου Πατρίκιου με τους δρυΐδες ήταν τόσο εντυπωσιακές που οι σύγχρονοι ιστορικοί τις απορρίπτουν ως θρύλους. Αλλά όσο εξαιρετικά κι αν ήταν τα θαύματα, τα πρώτα έγγραφα τα ανέφεραν ως γεγονότα. Τα θαύματα του Αγίου Πατρικίου έθεσαν τις βάσεις για τη μεταστροφή της Ιρλανδίας. Γιατί να μην περίμενε θεϊκές παρεμβάσεις σε τόσο σημαντικές στιγμές της ιεραποστολικής του επιχείρησης;
Παρόλο που ο Άγιος Πατρίκιος είχε αποκαλύψει το κενό της θρησκείας του Λαογκέρ, ο ηγεμόνας δεν έγινε Χριστιανός. Ωστόσο, πήρε δύο αποφάσεις που προώθησαν σημαντικά το έργο του Άγιου Πατρίκιου. Έδωσε στον Άγιο Πατρίκιο την άδεια να κηρύξει το ευαγγέλιο στην Ιρλανδία και διασφάλισε την προσωπική ασφάλεια του Αγίου Πατρικίου.
Από τότε, ο Άγιος Πατρίκιος διέσχισε το νησί, κάνοντας μαθητές παντού. Σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, βάπτισε δεκάδες χιλιάδες προσήλυτους και έχτισε εκατοντάδες εκκλησίες, στελεχώνοντάς τες με Ιρλανδούς ιερείς και διακόνους. Ίδρυσε πολλά μοναστήρια και σχολεία για να φροντίσει τους παθιασμένους νέους που αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν στον Χριστό. Το 444, μόλις δώδεκα χρόνια μετά την άφιξη του Αγίου Πατρικίου, ίδρυσε τον πρώτο καθεδρικό ναό της Ιρλανδίας στο Άρμα, ο οποίος γρήγορα έγινε κέντρο χριστιανικής εκπαίδευσης και εκκλησιαστικής διοίκησης.
Ίσως η πιο διάσημη ιστορία του Αγίου Πατρικίου είναι ότι ο λόγος που μπορείτε να περπατήσετε πάνω από λόφους και κάτω από κοιλάδες σε όλη την Ιρλανδία χωρίς φόβο μήπως σας δαγκώσουν, σας δηλητηριάσουν ή/και σας καταπιούν είναι ότι ο Άγιος Πατρίκιος σας στήριξε πριν από χίλια χρόνια και έδιωξε όλα τα φίδια στη θάλασσα.
Ο πραγματικός θρύλος είναι κάπως πιο περίπλοκος από αυτό και επίσης καθιερώνει ένα από τα κύρια μοτίβα στη θρυλική ζωή του Αγίου Πατρικίου.
Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, ο Άγιος Πατρίκιος επέλεξε να νηστεύσει 40 ημέρες στην κορυφή ενός βουνού στην κομητεία Μάγιο, γνωστή σήμερα ως Κρόαγκ Πάτρικ.
Από τη στιγμή που έφτασε, τον παρενοχλούσαν κοράκια—τόσα πολλά που έκρυβαν τον ουρανό και γέμιζαν την περιοχή με έναν εξωφρενικό θόρυβο, αμφισβητώντας την ψυχική του υγεία καθ' όλη τη διάρκεια.
"Αυτά τα κοράκια ήταν, στην πραγματικότητα, δαίμονες, αλλά ο Άγιος Πατρίκιος επέμενε στις προσευχές του, χτυπώντας μια καμπάνα καθώς το έκανε."
Αφού υπέμεινε αυτόν τον έντονο αγώνα, εμφανίστηκε ένας άγγελος από τον Ουρανό και μετέφερε την απόφαση του Κυρίου: χάρη στην πιστότητα του Πατρικίου, η προσευχή του θα εισακούονταν και οι Ιρλανδοί θα παρέμεναν Χριστιανοί μέχρι την Ημέρα της Κρίσης.
Όταν αργότερα ο Άγιος Πατρίκιος κατεβαίνει από το βουνό, βλέπει χιλιάδες φίδια να τον απειλούν και τα κυνηγάει όλα στη θάλασσα, όπου πνίγονται όλα.
Η ιστορία του Αγίου Πατρικίου και του Τριφυλλιού
Το τριφύλλι, το έμβλημα συνώνυμο του Αγίου Πατρικίου, έχει μια πολύ μακρά και πολύχρωμη παράδοση. Σημαίνει πολλά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους και μπορεί να προκαλέσει μηνύματα που σχετίζονται με την εθνική υπερηφάνεια, τη θρησκεία, την ιστορία, τις γιορτές κ.λπ. Από κηπευτικής άποψης, τι είναι το τριφύλλι και γιατί το φορούν οι Ιρλανδοί την Ημέρα του Αγίου Πατρικίου;
Το τριφύλλι, Σεμόκ/Seamóg ή Σημαίρ/Seamair Óg, που στα Ιρλανδικά σημαίνει νεαρό τριφύλλι, μπορεί να βρεθεί να φυτρώνει άγριο σε όλη την Ιρλανδία. Φοριέται την ημέρα της γιορτής του Αγίου Πατρικίου, στις 17 Μαρτίου, για να συμβολίσει έναν δεσμό με τον Άγιο Πατρίκιο, τον επίσκοπο που διέδωσε το χριστιανικό μήνυμα στην Ιρλανδία. Λέγεται ότι ο Άγιος Πατρίκιος χρησιμοποίησε το τρίφυλλο τριφύλλι για να εξηγήσει την έννοια της Αγίας Τριάδας (Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα) στους παγανιστές Ιρλανδούς κατά τον 5ο αιώνα. Η παράδοση της χρήσης τριφυλλιού την Ημέρα του Αγίου Πατρικίου ανάγεται στις αρχές του 1700.
Γραπτά έργα
Δύο λατινικά έργα σώζονται, τα οποία είναι γενικά αποδεκτά ως γραμμένα από τον Άγιο Πατρίκιο: η Διακήρυξη ( λατινικά : Κονφέσιο/Confessio ) και η Επιστολή προς τους στρατιώτες του Κοροτικού ( λατινικά : Επιστόλα/Epistola ), από τα οποία προέρχονται οι μόνες γενικά αποδεκτές λεπτομέρειες της ζωής του.
Σε αυτό καταγγέλλει την επίθεση των ανδρών του Κοροτικού σε μια από τις κοινότητές του.
Το θώρακα (Λόρικα/Lorica) αποδίδεται επίσης στον Άγιο Πατρίκιο.
Εδώ είναι η ιστορία και τα όμορφα λόγια της προσευχής για το θώρακα του Αγίου Πατρικίου.
Στα γραπτά του, μπορούμε να δούμε την επίγνωση του Αγίου Πατρικίου ότι είχε κληθεί από τον Θεό, καθώς και την αποφασιστικότητα και τη σεμνότητά του στην ανάληψη του ιεραποστολικού του έργου.
Αναφέρεται στον εαυτό του ως «αμαρτωλό», «τον πιο αδαή και τον λιγότερο αξιόλογο» και ως κάποιον που «περιφρονήθηκε από πολλούς». Αποδίδει την επιτυχία του στον Θεό και όχι στα δικά του ταλέντα: «Το οφείλω στη χάρη του Θεού ότι μέσω εμού τόσοι πολλοί άνθρωποι θα αναγεννηθούν σε Αυτόν».
Η Διακήρυξη είναι η πιο βιογραφική από τις δύο. Σε αυτήν, ο Άγιος Πατρίκιος δίνει μια σύντομη περιγραφή της ζωής και της αποστολής του.
Η Κοίμηση του
Ο Άγιος Πατρίκιος κοιμήθηκε στις 17 Μαρτίου 461 (μερικοί λένε το 492). Υπάρχουν διάφορες αφηγήσεις για τις τελευταίες του μέρες, αλλά ως επί το πλείστον είναι θρυλικές. Ο Muirchu λέει ότι κανείς δεν γνωρίζει τον τόπο όπου είναι θαμμένος ο Άγιος Πατρίκιος.
Ο Άγιος Κολούμπας της Ιόνα (9 Ιουνίου) λέει ότι το Άγιο Πνεύμα του αποκάλυψε ότι ο Άγιος Πατρίκιος θάφτηκε στο Σαούλ, τον τόπο της πρώτης του εκκλησίας. Μια γρανιτένια πλάκα τοποθετήθηκε στον παραδοσιακό τάφο του στο Ντάουνπατρικ το 1899.
Εορτάζεται στις 17 Μαρτίου
Τροπάριο
Τροπάριο — Ήχος 3
Άγιε Επίσκοπε Πατρίκιε, / πιστέ ποιμένα του βασιλικού ποιμνίου του Χριστού, / γέμισες την Ιρλανδία με τη λάμψη του Ευαγγελίου: / Την πανίσχυρη δύναμη της Αγίας Τριάδας! / Τώρα που στέκεσαι ενώπιον του Σωτήρα, / προσευχήσου να μας διαφυλάξει στην πίστη και την αγάπη!
Κοντάκιον — Ήχος 4
Από τη δουλεία ξεφύγατε στην ελευθερία στην υπηρεσία του Χριστού: / Σας έστειλε να ελευθερώσετε την Ιρλανδία από τη δουλεία του διαβόλου. / Φύτεψατε τον Λόγο του Ευαγγελίου σε ειδωλολατρικές καρδιές. / Στα ταξίδια και τις κακουχίες σας συναγωνιστήκατε τον Απόστολο Παύλο! / Έχοντας λάβει την ανταμοιβή για τους κόπους σας στον ουρανό, / ποτέ μην παύετε να προσεύχεστε για το ποίμνιο που έχετε συγκεντρώσει στη γη, / Άγιε επίσκοπε Πατρίκιε!
Κοντάκιον — Ήχος 8
(Podoben: «Ω Νικηφόρε ηγέτη...») Ας συγκεντρωθούμε με χαρά για να δοξάσουμε τον φωστήρα της Ιρλανδίας, / τον πιο λαμπρό μιμητή και ισότιμο των Αποστόλων· / επειδή βρήκε τόλμη ενώπιον του Κυρίου, / Τον παρακαλεί να ελευθερώσει από όλες τις θλίψεις τους όσους φωνάζουν: «Χαίρε, πάτερ Πατρίκιε».
Πηγές: www.oca.org , orthodoxroad.com , Wikipedia
Σχόλια