top of page

Άγιος Κόλμαν του Κιλμακντάου

13 Νοε
διαβάστηκε 8 λεπτά

Άγιος Κόλμαν του Κιλμακντουά, πίνακας
Άγιος Κόλμαν του Κιλμακντουά, πίνακας

Ο Άγιος Κόλμαν (περίπου 550 ή περίπου 560-632), ένας μεγάλος ασκητής και ένας από τους πιο ενδιαφέροντες Ιρλανδούς αγίους της εποχής του, έχει τιμηθεί και αγαπηθεί από ευσεβείς Ιρλανδούς για περισσότερα από 1300 χρόνια, ειδικά στις κομητείες Γκάλγουεϊ και Κλερ (τις επαρχίες Κόναχτ και Μύνστερ) στη δυτική ακτή της σημερινής Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι ανακούφιση που το ενδιαφέρον των σύγχρονων ερευνητών για αυτόν τον θαυματουργό έχει πλέον αυξηθεί.


Νεανικά Χρόνια

Ο μελλοντικός άγιος γεννήθηκε στην Ιρλανδία από έναν αρχηγό ονόματι Ντουά (εξ ου και το πλήρες όνομά του, Κόλμαν Μακ Ντουά, που σημαίνει «Κόλμαν, γιος του Ντουά») και τη σύζυγό του, Ρίναγκ. Η γενέτειρά του μπορεί να ήταν το Κόρκερ του Γκάλγουεϊ, το οποίο παραμένει τόπος προσκυνήματος μέχρι σήμερα. Ενώ ήταν ακόμα στην κοιλιά της μητέρας του, ο Ρίναγκ άκουσε μια προφητεία ότι ο γιος της θα γινόταν ένας σπουδαίος άνδρας, ξεπερνώντας όλους τους άνδρες στην καταγωγή του.


Ο θαυματουργός βράχος με το σημάδι από το σχοινί
Ο θαυματουργός βράχος με το σημάδι από το σχοινί

Σύμφωνα με την παράδοση, ο ζηλιάρης πατέρας ερμήνευσε αυτή την προφητεία με κοσμικό τρόπο και έτρεφε δυσαρέσκεια για το αγέννητο παιδί. Φοβούμενη για την ασφάλεια του μωρού της, η Rhinagh έφυγε από το σπίτι τους. Ωστόσο, οι υπηρέτες της Duagh σύντομα τη βρήκαν, της έβαλαν μια βαριά πέτρα γύρω από το λαιμό και την πέταξαν στον ποταμό Kiltartin. Με τη χάρη του Θεού, η Rhinagh παρασύρθηκε στην ακτή από τα κύματα, επέζησε και στη συνέχεια γέννησε. Η πέτρα στην οποία ήταν δεμένη, γεμάτη με σημάδια από σχοινί, έχει διατηρηθεί και εκτίθεται σε μια εκκλησία κοντά στο Corker.

Υπάρχει πλέον ένα Αγίασμα, στο σημείο όπου βαπτίστηκε ο Άγιος Κόλμαν, κοντά στο Γκορτ, στην Κομητεία Γκάλγουεϊ της Ιρλανδίας.
Υπάρχει πλέον ένα Αγίασμα, στο σημείο όπου βαπτίστηκε ο Άγιος Κόλμαν, κοντά στο Γκορτ, στην Κομητεία Γκάλγουεϊ της Ιρλανδίας.

Όταν ήρθε η ώρα να βαφτιστεί το νεογέννητο Colman, ο ιερέας που έφτασε στην παρουσία του Rhinagh διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε διαθέσιμο νερό. Φοβούμενη να επιστρέψει σπίτι, αναζήτησε καταφύγιο κάτω από μια φλαμουριά. Προσευχήθηκε θερμά και μια ιερή πηγή αναδύθηκε ως εκ θαύματος από το έδαφος δίπλα στο δέντρο, όπου βαφτίστηκε το μωρό. Πολλές θεραπείες και άλλα θαύματα έχουν αποδοθεί στο καθαρό νερό αυτής της πηγής, η οποία εξακολουθεί να υπάρχει στο Corker κατά μήκος του ποταμού και προσελκύει πολλούς προσκυνητές. Στη συνέχεια, η Rhinagh εμπιστεύτηκε τον γιο της στη φροντίδα αφοσιωμένων μοναχών.


Μοναστική Ζωή

Ήδη σε νεαρή ηλικία, ο Κόλμαν έφτασε στα Νησιά Άραν στο Ντόνεγκαλ, όπου παρέμεινε για μερικά χρόνια υπό τον μεγάλο Ιρλανδό ηγούμενο Άγιο Έντα του Ίνισμορ. 1 Ο Κόλμαν έγινε μοναχός εκεί και αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Κόλμαν πέρασε αρκετά χρόνια ως ερημίτης στο νησί Άρανμορ, όπου έχτισε επίσης δύο εκκλησίες - τα ερείπια και των δύο είναι ακόμη ορατά. Το Άρανμορ ήταν πάντα γνωστό ως ένα νησί με εξαιρετικά σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Παρ' όλα αυτά, πλήθος ασκητών έζησε και προσευχήθηκε εκεί για πολλά χρόνια καθ' όλη τη διάρκεια της «εποχής των αγίων» στην Ιρλανδία.

Ο ζήλος και η δίψα του Αγίου Κόλμαν για πνευματική τελειότητα ήταν τόσο ισχυρά που με τον καιρό αποφάσισε να εγκαταλείψει το μοναστήρι του νησιού και να αποσυρθεί σε ένα απομακρυσμένο και ήσυχο μέρος για να προσευχηθεί πιο βαθιά. Έτσι, σύμφωνα με την παράδοση, από το 592 ο άγιος άνδρας έζησε για επτά χρόνια μόνος σε απομόνωση στα πυκνά δάση Burren της κομητείας Clare και απέκτησε το χάρισμα της αδιάλειπτης προσευχής. Προσευχόταν και αγρυπνούσε μέρα και νύχτα, έτρωγε μόνο βότανα, έπινε νερό και φορούσε δέρμα ελαφιού. Στις ασκητικές του πρακτικές, ο Άγιος Κόλμαν μιμούνταν τους Αιγύπτιους ερημίτες, με επικεφαλής τον Άγιο Αντώνιο. Πολλοί άλλοι Κέλτες άγιοι έζησαν με το ίδιο πνεύμα σε εκείνους τους αιώνες. Το ασκητήριο του Κόλμαν βρισκόταν σε ένα τέλειο περιβάλλον, περιτριγυρισμένο από άγριο δάσος και τα όμορφα βουνά Burren.


Σπούδασε στο μοναστήρι του Αγίου Έντα στο Ίνισμορ/Άραιν, το μεγαλύτερο από τα Νησιά Άραν, και έζησε εκεί ως ερημίτης. Έχτισε μια εκκλησία, την Teampuill Mor Mhic Duagh, και ένα μικρό οροτέχνημα, την Teampuill beg Mhic Duagh, κοντά στο Κιλμούρβι. Αυτές αποτελούν μέρος μιας ομάδας γνωστής ως οι Επτά Εκκλησίες, αν και η ονομασία δεν υποδεικνύει τον πραγματικό αριθμό των εκκλησιών, πολλές από τις οποίες καταστράφηκαν κατά την εποχή του Κρόμγουελ (17ος αιώνας).


Το σπήλαιο του Αγίου Κόλμαν στο δάσος του Μπάρεν
Το σπήλαιο του Αγίου Κόλμαν στο δάσος του Μπάρεν

Αναζητώντας μεγαλύτερη μοναξιά, αρχικά έζησε ως ερημίτης, ζώντας με προσευχή και παρατεταμένες νηστείες, πρώτα στο Ίνισμορ και στη συνέχεια, γύρω στο 590 μ.Χ., μετακόμισε σε μια σπηλιά στο δάσος Μπάρεν στην κομητεία Κλερ, η οποία τότε καλύφθηκε από δάσος, συνοδευόμενος από έναν υπηρέτη. Το ερημητήριο βρίσκεται στην κωμόπολη Κιλχίλα, μέρος της ενορίας του Κάραν, στους πρόποδες ενός γκρεμού του Σλίβ Κάραν. Σήμερα, ο χώρος αποτελείται από ένα μικρό πέτρινο οροπέδιο, ένα ιερό πηγάδι, τη ρηχή σπηλιά του Αγίου Κόλμαν, τον τάφο του υπηρέτη του και μια πέτρα βουλώνα. Αυτά τώρα περιβάλλονται από φουντουκιές.


Αποστολή & Θαύματα

Κατά το έβδομο έτος της μοναξιάς του Κόλμαν, συνέβη, αφού πέρασε τη Σαρακοστή με νηστεία και προσευχή, ο Άγιος Κόλμαν να μην έχει τίποτα να φάει την ημέρα του Αγίου Πάσχα. Ταυτόχρονα, ο ευσεβής και γενναιόδωρος βασιλιάς Γκουαίρ του Κόνναχτ (πιθανώς ξάδερφος του αγίου) επρόκειτο να γιορτάσει το Πάσχα με την ακολουθία του, καθισμένος στο τραπέζι με πλούσια πιάτα. Ο βασιλιάς Γκουαίρ είχε την κύρια κατοικία του στην Κινβάρα, κοντά στην τοποθεσία του σημερινού Κάστρου Ντουνγκουαίρ. Ξαφνικά ο βασιλιάς αναφώνησε: «Είθε όλο το δείπνο μας, με τη Θεία Πρόνοια, να πάει σε κάποιον άξιο δούλο του Θεού! Και θα κάνουμε χωρίς τέτοια πολυτέλεια σήμερα». Και αμέσως αόρατοι άγγελοι μετέφεραν όλα τα πιάτα από το βασιλικό τραπέζι στη σπηλιά του Αγίου Κόλμαν. Ο βασιλιάς διέταξε τους άντρες του να ανακαλύψουν: Ποιος είναι αυτός ο άγιος άνθρωπος στον οποίο άγγελοι έφεραν φαγητό; Και σύντομα ο ερημίτης Κόλμαν βρέθηκε. Ο βασιλιάς θαύμασε την ασκητική του ζωή, υποσχέθηκε να του δώσει γη για να ιδρύσει ένα μοναστήρι και του διέθεσε επαρκή μέσα για να το συντηρήσει.

Σύντομα η δόξα του ως θαυματουργού εξαπλώθηκε σε όλη την περιοχή. Πολλοί άνθρωποι ήρθαν στο Κόλμαν και βρήκαν θεραπεία και παρηγοριά.


Μοναστήρι Κιλμακντούαγκ

Η ιστορία της ζώνης που έπεσε

Έτσι, ο Άγιος Κόλμαν άφησε το ερημητήριό του και άρχισε να υπηρετεί τους ανθρώπους. Σύντομα η δόξα του ως θαυματουργού εξαπλώθηκε σε όλη την περιοχή. Πολλοί άνθρωποι έρχονταν στο Κόλμαν και λάμβαναν θεραπεία και παρηγοριά.

Η ιστορία της ίδρυσης του μοναστηριού Kilmacduagh είναι επίσης πλασμένη με θεϊκή πρόνοια. Κάποτε η ζώνη του αγίου έπεσε στο έδαφος όχι μακριά από το πρώην ασκητήριό του και αυτό ήταν ένα σημάδι ότι επρόκειτο να χτίσει ένα μοναστήρι σε εκείνο το σημείο.



Το μοναστήρι ονομαζόταν Kilmacduagh («εκκλησία του γιου του Duagh») και ο Colman έγινε ο πρώτος ηγούμενός του. (Η ζώνη του αργότερα φυλάχθηκε ως κειμήλιο και πολλοί θεραπεύτηκαν από αυτήν).


Ερείπια της Μονής Κιλμακντουά
Ερείπια της Μονής Κιλμακντουά

Το 610, ο άγιος Κόλμαν ίδρυσε το μοναστήρι του Κιλμακντούαγκ («η εκκλησία του γιου του Ντουάκ») με τον συγγενή του, τον ίδιο βασιλιά Γκουαίρ Άιντε μακ Κολμέιν (πέθανε το 663) του Κόνναχτ, και το διοικούσε ως ηγούμενος.


Κατά τον Μεσαίωνα, η Μονή Κιλμακντάγκ απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα και διέπρεψε στη διατήρηση των ασκητικών παραδόσεων. Αυτός ο θρησκευτικός χώρος ήταν τόσο σημαντικός που από τον δωδέκατο αιώνα και μετά υπήρχε εδώ μια μόνιμη επισκοπή. Δυστυχώς, οι Βίκινγκς έκαναν επιδρομές στο μοναστήρι και τελικά λεηλατήθηκε τον δωδέκατο αιώνα. Τον δέκατο τρίτο αιώνα εμφανίστηκε στην τοποθεσία ένα Αυγουστινιανό Αβαείο. Αυτό το μοναστήρι διαλύθηκε κατά τη Μεταρρύθμιση.


Ο μοναστικός χώρος του Kilmacduagh στην Ιρλανδία, που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα

Πολύ ενάντια στη θέλησή του, ο Άγιος Κόλμαν πιθανότατα χειροτονήθηκε επίσκοπος της περιοχής με κέντρο το Κιλμακντούα και ίδρυσε εκεί τον πρώτο καθεδρικό ναό. Ο Κόλμαν, όντας επίσκοπος και ηγούμενος ταυτόχρονα, εργάστηκε με όλο του τον ζήλο ως αληθινός καλός ποιμένας, φροντίζοντας όλα τα μοναστήρια και τις μονές στην επισκοπή του και φλογίζοντας τις καρδιές του ποιμνίου του με ένθερμη αγάπη για τον Χριστό Σωτήρα μας.


Ένα με τη Φύση

Ο Άγιος Κόλμαν, όπως πολλοί Ορθόδοξοι άγιοι, ήταν ένα με τη φύση. Επικοινωνούσε ελεύθερα με όλες τις μορφές ζωής. Είχε ως κατοικίδιο έναν κόκορα που χρησίμευε ως ξυπνητήρι σε μια εποχή που δεν υπήρχαν τέτοιες σύγχρονες ανέσεις. Ο κόκορας ξεκινούσε το τραγούδι του με την αυγή και συνέχιζε μέχρι να βγει ο Κόλμαν και να του μιλήσει. Ο Κόλμαν καλούσε στη συνέχεια τους άλλους μοναχούς σε προσευχή χτυπώντας τις καμπάνες. Αλλά οι μοναχοί ήθελαν να προσεύχονται και κατά τις νυχτερινές ώρες και δεν μπορούσαν να υπολογίζουν στον κόκορα ότι θα τους ξυπνούσε τα μεσάνυχτα και στις 3:00 π.μ. Έτσι, ο Κόλμαν έφτιαξε ένα κατοικίδιο από ένα ποντίκι που συχνά του έκανε συντροφιά τη νύχτα δίνοντάς του ψίχουλα να φάει. Τελικά το ποντίκι εξημερώθηκε και ο Κόλμαν ζήτησε τη βοήθειά του για να τον ξυπνήσει για προσευχή.


Μετά από μια κουραστική μέρα κηρύγματος και ταξιδιού με τα πόδια, ο Κόλμαν κοιμήθηκε πολύ βαθιά. Όταν δεν ξύπνησε τη συνηθισμένη ώρα στη μέση της νύχτας για τους Λαούντς, το ποντίκι έπεσε στο κρεβάτι, ανέβηκε στο μαξιλάρι και έτριψε το μικροσκοπικό του κεφάλι στο αυτί του Κόλμαν. Όχι αρκετά για να ξυπνήσει τον εξαντλημένο μοναχό. Έτσι, το ποντίκι προσπάθησε ξανά, αλλά ο Κόλμαν τον τίναξε ανυπόμονα. Κάνοντας μια τελευταία προσπάθεια, το ποντίκι δάγκωσε το αυτί του αγίου και ο Κόλμαν σηκώθηκε αμέσως - γελώντας. Το ποντίκι, που φαινόταν πολύ σοβαρό και σημαντικό, απλώς καθόταν εκεί στο μαξιλάρι κοιτάζοντας τον μοναχό, ενώ ο Κόλμαν συνέχιζε να γελάει με δυσπιστία ότι το ποντίκι είχε πράγματι καταλάβει τη δουλειά του.

Το Αγίασμα του Αγίου Κόλμαν στο χωριό Κόλμανσγουελ
Το Αγίασμα του Αγίου Κόλμαν στο χωριό Κόλμανσγουελ

Όταν ανέκτησε την ψυχραιμία του, ο Κόλμαν επαίνεσε το ποντίκι για την πιστότητά του και του έδωσε επιπλέον λιχουδιές. Στη συνέχεια, εισήλθε στην παρουσία του Θεού προσευχόμενος. Έκτοτε, ο Κόλμαν περίμενε πάντα το ποντίκι να τρίψει το αυτί του πριν σηκωθεί, είτε ήταν ξύπνιος είτε όχι.


Μια μέρα ο Κόλμαν κλήθηκε να εξυπηρετήσει έναν επισκέπτη. Έδειξε το σημείο στο χειρόγραφο όπου είχε σταματήσει και ζήτησε από τη μύγα να μείνει εκεί μέχρι να επιστρέψει. Η μύγα έκανε ό,τι ζήτησε ο άγιος, παραμένοντας υπάκουα ακίνητη για πάνω από μία ώρα. Ο Άγιος Κόλμαν χάρηκε πολύ. Έκτοτε, συχνά έδινε στην πιστή μύγα μια μικρή δουλειά να κάνει για αυτόν. Οι άλλοι μοναχοί το θεωρούσαν τόσο θαύμα που το κατέγραψαν στα αρχεία του μοναστηριού, και έτσι το γνωρίζουμε.

    

Μια μέρα ο άγιος έλειπε για περισσότερο από μία ώρα, συνομιλώντας με έναν επισκέπτη. Επιστρέφοντας, παρατήρησε ότι η μύγα καθόταν ακίνητη πάνω στην ίδια λέξη στο προσευχητάρι του όπου είχε σταματήσει πριν φύγει. Ο άγιος επαίνεσε τη μύγα για τον ζήλο της και άρχισε να της δίνει περισσότερα ψίχουλα ψωμιού με σταγόνες μελιού ως λιχουδιά. Αλλά μέχρι το τέλος του καλοκαιριού πέθαναν όλα την ίδια μέρα: η μύγα ήταν η πρώτη και το ποντίκι και ο πετεινός πέθαναν μετά από αυτήν από τη θλίψη. Μέσα στη θλίψη του, ο Άγιος Κόλμαν έγραψε μια επιστολή στον φίλο του, τον Άγιο Κολούμπα της Ιόνα, λέγοντάς του την εξής ιστορία. Και ο Άγιος Κολούμπα έστειλε μια επιστολή σε απάντηση: «Όταν είχες αυτούς τους φίλους, αδελφέ, ήσουν πλούσιος. Γι' αυτό είσαι τώρα στη θλίψη. Τέτοιες θλίψεις οφείλονται στον πλούτο. Γι' αυτό προσπάθησε να μην έχεις πια πλούτο». Και ο Κόλμαν συνειδητοποίησε ότι μπορεί κανείς να είναι πλούσιος ακόμα και χωρίς χρήματα.

Ιερές Πηγές, Δέντρα με Υφάσματα & Κελτικοί Ιεροί Τόποι

Αλλά η ζωή «στον κόσμο» (σε σύγκριση με την προηγούμενη απομόνωσή του), η φήμη και ο έπαινος από τους ανθρώπους ήταν βάρος γι' αυτόν, και με όλη του την καρδιά επιθυμούσε να επιστρέψει μια μέρα στον αγαπημένο του τρόπο απομόνωσης. Και μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας στους ανθρώπους, ο άγιος παραιτήθηκε από την επισκοπική του θητεία επτά χρόνια πριν από το θάνατό του.


Ανάπαυση

Ο ιερός τόπος ταφής του Αγίου Κόλμαν
Ο ιερός τόπος ταφής του Αγίου Κόλμαν

Η ζωή «στον κόσμο» (σε σύγκριση με την προηγούμενη απομόνωσή του), η φήμη και ο έπαινος από τους ανθρώπους ήταν βάρος γι' αυτόν, και με όλη του την καρδιά επιθυμούσε να επιστρέψει στον αγαπημένο του τρόπο ζωής μια μέρα. Και μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας στους ανθρώπους, ο άγιος παραιτήθηκε από την επισκοπική του θητεία επτά χρόνια πριν από τον θάνατό του. Ο άγιος εγκαταστάθηκε στην κοιλάδα Ουγτμάμα στην περιοχή Μπουρέν, όπου και κοιμήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 632, σε πολύ προχωρημένη ηλικία.



Ο Άγιος Κόλμαν τιμήθηκε ως άγιος αμέσως μετά τον θάνατό του και έγινε ο προστάτης άγιος του Κιλμακντάου. Εκτός από τα κύρια λείψανά του, τα επισκοπικά άμφια και η προσωπική ράβδος του Αγίου Κόλμαν φυλάσσονταν ως πολύτιμα κειμήλια για πολλούς αιώνες και η ράβδος εξακολουθεί να φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο του Δουβλίνου - χρησιμοποιήθηκε για την ορκισμό στα τέλη του Μεσαίωνα. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο άγιος προέβλεψε ότι κανένας άνθρωπος ή ζώο δεν θα σκοτωνόταν ποτέ από κεραυνό στην επισκοπή του Κιλμακντάου και λέγεται ότι αυτό ισχύει μέχρι σήμερα.





Άγαλμα του Αγίου Κόλμαν σε μία από τις ιερές πηγές του
Άγαλμα του Αγίου Κόλμαν σε μία από τις ιερές πηγές του

Εορτάζεται στις 29 Οκτωβρίου/11 Νοεμβρίου


Είθε ο Άγιος Κόλμαν του Κιλμακντούα να πρεσβεύει για εμάς!



















Σχόλια

Βαθμολογήθηκε με 0 από 5 αστέρια.
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Προσθέστε μια βαθμολογία
bottom of page